Uw lijk, we like

Uw lijk, we like

January 13, 2017

Bang gemaakt door de hoge kosten waar je mee te maken krijgt als je overlijdt en belangrijker, die je niet je nabestaanden in de schoenen wilt schuiven, heb ik jaren geleden een overlijdensrisicoverzekering afgesloten. Het woord alleen al verdient punten.

De verzekering kost niet veel geld per jaar en dat is meestal zo bij verzekeringen. Je wordt bang gemaakt maar er is redding, de verzekering!

Enige jaren geleden werd ik gebeld rond het etensuur. Ik had een verzekeringsmaatschappij aan de hoorn die mij wilde spreken over hoe ik mijn uitvaart had geregeld. Beter gezegd, de uitgaven van mijn uitvaart want dat kost altijd meer dan waar je voor bent verzekerd, volgens hen. 

Deze mevrouw was gewiekst opgeleid. Haar eerste vraag was of ik was verzekerd. Nadat ik dit bevestigend had beantwoord was haar antwoord dat ik dat goed had geregeld en daar vooral niets aan moest veranderen. Ik was verbaasd hierover want ik verwachtte dat ik een tirade zou krijgen dat dit helemaal fout was. Nee, het was helemaal goed, ik had het goed gedaan en moest dit vooral niet veranderen.

Het kwam er meer op neer dat er nog iets, veel ietsen, bij moest komen en daar kwam zij met haar aanbod om de hoek kijken. 

Hierna volgde een verhaal van opties en prijzen. Het begon me te duizelen waardoor ik haar vroeg wat de goedkoopste variant van in de grond bestellen was. Haar antwoord was: ‘het knekelveld’, maar voegde ze er aan toe: ‘ daar ligt u dan wel tussen allemaal vreemden, hoor.’

Ik liet dit antwoord bij me binnen komen en moest daar hard om lachen.

Aan die lijn hingen twee mensen.

De ene probeerde een verzekering te slijten voor het ondersteunen van allerlei bijkomende kosten en aan de andere kant van die lijn luisterde iemand met het gevoel van, dood is dood en dat moet goedkoper kunnen.

Ik kapte het gesprek af met dat ik het allemaal goed vond en helemaal niets op dit moment ging doen, dankuwel.

Vanaf dat moment ben ik het internet opgegaan om eens te kijken wat nu de wettelijke voorschriften zijn waar aan voldaan moet worden bij intreding van de dood.

De twee belangrijkste dingen zijn dat de dood moet worden vast gesteld door iemand die dat mag doen, een huisarts en dat je met dit document naar de gemeente moet om te laten weten dat die persoon officieel dood is verklaard. 

Wat je daarna met het lijk doet is jouw probleem.  Het moet worden vernietigd en dat kan op twee manieren, begraven of verbranden. 

De rest kunt u zelf wel bedenken maar waar het op neer komt is dat je deze handelingen uit handen kunt geven aan een uitvaart-jongen, datgene waar je je jarenlang voor hebt verzekerd.

Duur? Ja, je kunt het, net als met een huwelijk, zo duur maken als je wilt maar dan omgekeerd en man, dat verdriet, dat levert wat op hoor!

Het lijk moet afgedekt zijn, dat is wat de wet voorschrijft maar de uitvaart-jongen vertaalt dat, voor het groeien van zijn eigen rekening, naar een kist. Dat is echter helemaal niet nodig. Een lijkwade op een vast onderstel is het minste en tevens het goedkoopste. 

Mocht u toch de voorkeur aan een kist geven en de gedachte hebben voor een kartonnen kist te kiezen met de gedachte dat dit goedkoper is dan een vorm van hout, vergeet het maar. Dat is duurder!

Waar heb je dan mee te maken? 

-dood laten vaststellen
-doorgeven aan gemeente
-uitvaart regelen (begraven-plek zoeken en regelen of cremeren en dat regelen)
-laten weten aan wie je wilt (vaak kaarten maar waarom geen rouw-mail?)
-aula regelen voor uitvaart of dit totaal ervan loskoppelen.
-en alles wat je er verder bij wilt hebben en hoe duur je het maken wilt.

Een rouw-ceremoniemeester kan zomaar een nieuw beroep zijn. Vergelijkbaar met de huwelijksplanner.

Echt, moeilijker is het niet!

Bijkomende vermoeilijkende factor is het verdriet van het onverwachte. Hoewel, die verzekering heb je toch ook nu al geregeld, waarom dan niet je eigen uitvaart.

Uw lijk, we like. Ja, dat snap ik helemaal maar niet over ‘my dead body.’