Tip? Wij doen hier niet aan fooien

Tip? Wij doen hier niet aan fooien

August 6, 2016

De fooi bestaat niet bij ons. Wij doen ons uiterste beste om het u zo aangenaam mogelijk te maken omdat we dit graag willen. Dat was het antwoord van de leuke Brenda, een Chinese, goed en bijzonder snel Engelssprekende gids.

Met enkele dagen Singapore en bijbehorend gevoel  hier niet snel weer terug te komen, wilde ik de dagen goed invullen. Een zo breed mogelijke indruk krijgen en hierbij zoveel mogelijk facetten van de stadstaat zien. Flink doorlopen is uitgesloten dus vroeg opstaan is het alternatief.

Heel prettig werden er op het hotelkanaal op de tv allerlei hoogtepunten van Singapore belicht. Ik ben begonnen met lopen naar en langs de Singapore rivier. Er loopt een wandelroute langs deze rivier naar de Marina Bay, een binnenhaven-achtig gebied. Een flinke wandeling maar haast had ik niet dus rustig aan lopen en proberen dit voornamelijk in de schaduw te doen.

Halverwege zag ik de hoge toren staan die ik in het promotiefilmpje had gezien en waarvan ik wist dat je daar naar de hoogste verdieping kon om buiten, op het dak, 360 graden rondom te kijken. Toen ik goed en wel het ticketkantoortje had gevonden en aan het zoeken was wat de prijs was om omhoog te gaan, sprong daar Brenda, als een soort “genie uit een fles” naar buiten. Ik schoot enorm in de lach. Niks geen chagrijnig iemand achter een loket die kaartjes verkoopt en nauwelijks boeh of bah tegen je zegt. Brenda week 1,5 uur lang niet meer van mijn zijde en bleek mijn persoonlijke gids te zijn. Een ontzettend lieve, spontane, lollige meid die heel veel wist te vertellen over meer dan het ‘Onerafflesplace” alleen.

Een toren van 290 meter waar je met en snellift naar de bovenste etage gaat en buiten rond kunt lopen. Het wordt al snel duidelijk vanaf die hoogte hoe klein Singapore is. Aan de ene kant zie je Indonesië liggen en aan de andere kant de grens met Maleisië. Ook heel prettig is dat je de stad onder je ziet en hier een aardig richtingsgevoel bij krijgt waar Chinatown ,Little India liggen en waar je op dat moment bent ten opzichte van je hotel. Praktisch.

1 keer per jaar hebben ze een trappenloop wedstrijd in de toren. Ook valt de lift wel eens uit en is de trap je alternatief. Dat zijn veel traptredes.

Brenda vertelde interessante dingen zoals dat een auto hier 2.5x zo duur is als in Londen, haar referentie kennelijk. Ik zag later een Honda Civic  te koop staan voor  108.000 SGD oftewel €72.428,-  Dit wordt expres gedaan om de stad toegankelijk, schoon en filevrij te houden. Het openbaar vervoer is daarom ook bijzonder goed geregeld met metro’s en dubbeldeksbussen.

Ook is Singapore geen stad voor “luie mensen” vertelde ze. Er wordt van je verwacht dat je werkt zodat niet een ander moet werken voor jou. “No room for lazy people.” Er is geen sociaal opvangnet. De bevolking bestaat uit 4 nationaliteiten, er worden 4 talen gesproken en er wordt in 4 talen gecommuniceerd: Engels, Maleis, Chinees en Indiaas, een multinationaliteiten economie. 

Toeristen komen hier om 4 verschillende redenen, het erfgoed, vrije tijd, eten en shoppen. Dat laatste hebben ze een andere naam gegeven en wordt “retail therapy” genoemd. Aan het einde van de tour schreef ze nog wat adressen voor me op.

In de hoerenbuurt  moet je als vrouw toch wel wat meer gekleed zijn omdat er met een andere blik naar je wordt gekeken maar je er verschrikkelijk goed kunt eten. En dat je in de goedkope wijk voor “electrical devices” goed moet afdingen, iets wat je op Orchard road, de 5th avenue van Singapore, juist niet moet doen. Ook moet je om een dichte verpakking vragen, deze openen en controleren of je apparaat het doet, dan pas betalen en ook als je betaald hebt weer eerst het apparaat checken. Ik heb gelukkig niets nodig!

Na de woorden waterval van Brenda ben ik verder gegaan met de wandelroute. Daarna de metro gepakt naar Orchard road.

Ik moest direct denken aan Leo Sayer.

Ook weer enorm indrukwekkend. Deze straat was wel beduidend drukker met autoverkeer maar het oversteken, of beter gezegd, onderdoor steken, is prima geregeld.

Zodra je onder de straat bent, ben je direct weer in een nieuw winkelcentrum. Dat maakt het orienteren  wat lastiger maar wordt opgelost met bordjes.

Daar waar je in een chique winkelstraat de bekende modehuizen 1 keer vertegenwoordigd ziet, zitten ze hier in meerdere, ook weer chique, warenhuizen en zijn ook langs de straat meerdere keren vertegenwoordigd. Het winkelpubliek zie je dan ook “goed” gekleed gaan. De “retail therapy” wordt hier goed beoefend.

Het is hier wel goedkoper dan in Nederland maar ook weer niet zoveel. Een euro is 1,5 Singaporese dollar. Alcohol is duur hier omdat ze het gebruik ervan willen ontmoedigen. Een glas wijn (Australische chardonnay) kost 12 SGD daar komt nog service charge en tax bij  van 17% waarmee je dan voor €9,42 je eerste slok kunt nemen. Dezelfde prijs geldt voor bier. Voor dat geld is je dorst snel over. Mocht je toch iets willen lozen en het toilet zoeken, kun je dit soort dingen tegenkomen. Singapore humor?

  Ik kan er kort over zijn, niets is goedkoop hier.

Dat maakt dat je bijzondere dingen ziet en wanneer zie je dat nou? 

ik geef mijn ogen de kost en geniet er op los.

Singapore river