Stukjes thuis

‘Wat ga je doen die vier maanden?’ Geen idee en dat is het leuke ervan. Ik weet waar ik naar toe ga, wat ik daar kan verwachten, het is een land van mijn keus en de rest zien we wel. Een vaag plan was er en stond ook open voor meer specifieke invulling.

Het zijn geen vier maanden geworden maar drie. We hebben besloten de reis vroeger af te breken, en dat is vooral vanwege de stemming die hier hangt.

Ho Chi Minhstad was inspirerend om te zien. Een klein uitstapje naar de Mekong delta wat we hebben gemaakt klinkt al groter dan wat het was. Schaamteloos is het woord wat erbij past hoe er wordt omgegaan met de invulling van toeristische excursies, maar goed, we hebben er een kleine indruk opgedaan.

Na Thrang als volgende bestemming zou ons een idee geven van hoe een badplaats in Vietnam zich verhoudt naar één in Thailand en daar is het mis gegaan.
Mis is een groot woord maar het lukte ons niet meer om ons te onttrekken aan allerlei omstandigheden die er zijn.
Zowel Thailand en nu blijkt ook Vietnam heeft te maken met een sterk teruglopend aantal toeristen. Zeker in plaatsen die op toeristen zijn ingesteld is dat zichtbaar. Daar waar een Thai nog wel een glimlach op zijn gezicht kan toveren, hoewel hen dat in het vissersgedeelte van Cha’am ook niet meer lukte, kijkt de Vietnamees je ronduit ongeïnteresseerd aan.


Na Thrang, zeker aan de kust lijkt wel klein Rusland. De meeste winkels zijn van Russen, hebben alles in het Russisch staan en hebben billboards op de stoep in het Russisch. In het hotel waar we verblijven zitten alleen maar Russen. Het ontbijt is voorzien van veel Russische etenswaar en daar loopt de ‘ochtend-Rus’ met een knap chagrijnig smoelwerk in rond. Ik kreeg er zowaar een communistisch kantinegevoel bij.

‘Joh, gewoon lekker naar buiten en rondlopen’, zeiden we tegen onszelf, maar buiten is er nog iets anders aan de hand.
Naast dat je naar statistieken kunt kijken en je jezelf daarmee gerust stelt met een kleine kans om besmet te raken, heb je met iets anders te maken. Iets wat niet in cijfertjes en statistieken kan worden uitgedrukt maar wel voelbaar is. Angst en daarmee gepaard gaande grafstemming.

De afgelopen maanden zijn heerlijk geweest. Verblijven op verschillende plekken, hier wat korter en daar wat langer. Vooral als het wat langer is heeft dat zijn invloed op de dingen die je gaat ondernemen of juist ook eens niet onderneemt. Het ‘thuis’ blijven geeft een vrijheid die maakt dat je tijd stopt in dingen die je op je eigen stek minder snel doet. Het huishouden hoef je niet te doen, eten is buiten de deur waarmee boodschappen doen en afwassen ook niet meer op een ‘to do’ lijst komen te staan.
Heerlijk om dat gevoel van veel tijd te ervaren.

Het heeft allerlei inzichten opgeleverd en veel creativiteit los gemaakt. De reden waarom ik mijn viool heb meegenomen is niet aan de orde gekomen. Wel zijn er andere dingen gebeurt die niet hadden kunnen gebeuren als ik mijn viool niet bij me had gehad.
Dingen als iets moois voorbij horen komen, mijn viool snel uitpakken en even lekker meespelen. Een hotelpianist zien zitten, die ook zijn tijd aan het volmaken was, die het helemaal zag zitten dat we onszelf even gemeenschappelijk, muzikaal gingen vermaken. ‘One more’ was zo’n beetje het enige Engels wat hij zei.

Heerlijk om ook weer zin te hebben om naar huis te gaan en verder te gaan met waar ik aan ben begonnen.

I am going home now, going ho,o,o,ome now. (Dotan)

2 Reacties

  • Patrick Kreuning

    Goede reis.

    Toen ik zelf in Nha Thrang was heb ik geen Russische winkels gezien, zat duidelijk in een ander gedeelte..
    Maar de Russen hebben Vietnam geholpen tegen de Amerikanen tijdens de oorlog., dus begrijpen doe ik het wel. Net als dat er hier veel amerikaanse troep te vinden is, vliegbases, vliegtuigen, maar ook tv-programma’s en zenders., speelgoed en wat al niet meer.. Probeer eens een typisch russisch speeltje te kopen in ons land, denk dat je lang moet zoeken.
    IK kijk momenteel elke dag het Vietnamese nieuws vanwege het virus en mijn vakantieplannen.
    Toen ik in Vietnam was dacht ik 2 dagen voor ik mijn terugreis zou aanvaarden: Eindelijk weer naar huis. Maar een dag later dacht ik: He, wat jammer., ik moet morgen weer naar huis. En dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. En wanneer je dan weer thuis bent lijkt de vakantie na een week al weer maanden terug. Ik speel niet mee in loterijen, maar als ik won zou ik denk ik heel veel gaan reizen.

    Dat virus heeft jullie vakantie dit keer helaas negatief beïnvloed, maarja, je bent toch weer een ervaring rijker..

    Het is hier in nl nog zeer winderig na de storm van zondag, je hebt best kans dat je wat windvlagen voelt bij de landing.
    Zondag op het nieuws zagen we hoe een vrouw in het vliegtuig zat te gillen tijdens de landing op schiphol. Ze gilde als enige en ik dacht: Mens stel je niet aan. Het vliegtuig kon niet landen en is terug gekeerd naar spanje, vraag me af of die hysterica daar niet ook een rol in heeft meegespeeld.

    We zien elkaar gauw weer

  • Lung Heng

    Jammer dat het zo is gelopen. Maar in NL gaan we het uitgebreid bespreken hoe het zo heeft moeten zijn.. Ik wens jullie een hele goede reis terug en tot snel in ons welbekende overleg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *