Ook dit was de bedoeling

Vier maanden weg van huis zijn, weg van boodschappen doen, schoonmaken en wat er zoal voorbij komt als je thuis bent, dat zou vrijheid opleveren. Vrijheid naast het opdoen van heerlijke indrukken in een andere samenleving. Dingen waar ik me op verheugde.

Om die vier maanden zoveel mogelijk ook te ervaren als vier maanden wilde ik graag zo min mogelijk reizen ter plekke. Ik was heel benieuwd wat dit met me zou doen. Uit eerdere en langere verblijven wist ik ondertussen dat mijn geest tot rust zou komen en me dit bijzondere inzichten opleverde. Dat kinderen van ons meegingen in de eerste weken was verrassend en enorm leuk. Leuk dat ze zelf wilden zien en ervaren waar wij zo vol van waren. Leuk voor ons om dat met hen te kunnen beleven. Tevens was dit de eerste maand van de vier maanden waarin we natuurlijk hebben gereisd om met elkaar een divers beeld op te kunnen doen van Thailand.
Een maand Bangkok. Ha, dat was in ieder geval een maand aan één stuk. Nu is Bangkok, of in ieder geval de plek waar we zaten, niet echt een plek om tot rust te komen. Wel heeft die maand me ruimte gegeven om te lezen, uit te proberen, te onderzoeken en dit op me te laten inwerken.

In een eerdere blog ‘wat vind je nou zo leuk aan Thailand’ had ik het over dat er dingen op hun plek aan het vallen waren. Dat er antwoorden vanuit verschillende hoeken kwamen op dingen die me bezig houden. Dat is nog steeds zo en brengt me stapje voor stapje voorzichtig verder in de ontdekking van mijn ‘ik’.

Na gedane zaken mag hij weg

Hua Hin, de plek waar we nu voor ruim drie weken zitten, vind ik nog steeds een rare plek. We hebben hier eerder gezeten, zowel op dezelfde als op een andere plek waar ik ook een blog over heb geschreven: ‘Hua Hin, daar hoef ik niet meer hin’ en toch ben ik er weer.
De reden is simpel. Het is goed bereikbaar vanuit Bangkok, heeft een prettig strand en het is een stadje waar van alles is. Zeker op golf gebied, iets wat ons is gaan bezighouden, kun je hier je lol op. Prachtige banen en allemaal in de directe omgeving van Hua Hin. Wat dat betreft wel een plek om terug te komen en dan alleen daarvoor.

Waarom ik het een rare plek vind is omdat ik er geen energie uit op doe. Energie van het zien van dingen die me raken.

Er zitten veel Chinezen in het hotel met kinderen. Sommige zijn echte schreeuw-Chinezen maar er zijn er ook meer geciviliseerde bij.
Gisteren zat er een stel met een meisjestweeling naast me. De meisjes waren in het water aan het spelen, Pa sliep en Ma las een boek. De meisjes zijn zo’n drie jaar. Eenmaal klaar met het water werden ze afgedroogd en aangekleed door moeder waarna ze met blaadjes en bloemetjes op het grasveld gingen spelen.

Het was een genot om naar hen te kijken. Hoe ze met blaadjes vierkantjes maakten en daar weer wat inlegden. Hele patronen ontstonden en ik heb het geheel met een brede glimlach op mijn gezicht zitten bekijken. Bij papa hadden ze bloem op zijn neus gelegd die ze later weer wegpakten omdat de bloemen op het grasveld op waren.
Inspiratie voor me en ik voelde me blij worden.

Blij worden, dingen doen waar je blij van wordt.

Nog een voorbeeld maar deze vond plaats in Bangkok.
Aan de andere kant van de rivier van waar we zaten staat een prachtig winkelcentrum waar de grote merken van de wereld te vinden zijn.
We zijn er meerdere keren geweest al was het maar om even lekker af te koelen.
We zaten er eens tegenover een winkel van Yves Saint Laurent. Vier man winkelpersoneel en niemand binnen. De deur dicht maar een façade van alleen maar glas. Minimalistische indeling met wat rekken waar kleding aan hangt en een paar schoenen eronder.
Ik zag een jasje hangen en dat zag er wel heel erg mooi uit. Even tussendoor, ik heb een modevakopleiding gedaan samen met mijn conservatoriumopleiding en kan echt geraakt worden door mooie kleding.
Wanneer heb ik nou de gelegenheid dat ik een jasje van YSL eens door mijn vingertjes kan laten gaan?
Ik stapte de winkel binnen en werd rustig aan besprongen door winkelpersoneel wat eindelijk iets kon gaan doen. Ze waren uiterst vriendelijk en er werden van allerlei jasjes aangerukt om maar iets passends voor de dag te kunnen halen. Mijn maat zat er niet bij, iets wat ik van tevoren wist en waar ik van tevoren ook al blij om was, €3000,- blij. Wel zag ik een jasje met een prachtige schouderlijn die ietwat opliep. De pagode heet het jasje. Prachtig aan alle kanten, het ontwerp, de stof en hoe het was gemaakt.

Pagode jasje

Ik werd daar alleen al heel erg blij van.



Op muziekgebied is er ook genoeg waar ik heel blij van word en daarbij is een ideetje omhoog gekomen.
Binnenkort is het Chinese nieuwjaar wat ook in Hua Hin gevierd gaat worden. Nu al hangen er rode lampion’s en verlichting op bepaalde plekken. Ik kan ze goed gebruiken voor wat ik van plan ben.



Intens blij worden van iets waar ik spontaan energie van krijg, dat is de bedoeling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *