Meedoen met…

Beste violisten, zo begon de mail.
In een tijd waarin we kennelijk van opschieten houden kreeg ik een mail waarin mijn medewerking werd gevraagd aan een muziekproductie. Het ging om 6 mensen die werden aangeschreven in de mail. Privacy was niet aan de orde.

Het zijn enkele details die me opvielen nog voordat ik verder las om te weten te komen waar het over ging.

Een amateur orkest waarin ook gepensioneerde professionals spelen was op zoek naar twee eerste violen. Een productie met een heldhaftige naam en van een componist waar ik nooit iets over heb gehoord. Ik zeg er direct bij dat dit laatste volkomen op mijn conto is toe te schrijven.
Verder stonden er nog wat afkortingen bij waar ik misschien iets bij kon verzinnen maar wat net zo goed nergens op sloeg. Geen enkele benoeming van een vergoeding voor eventuele deelname.

Ik werd er wat geïrriteerd van, moest direct denken aan een artikel van enige tijd gelden over een orkest wat wordt samengesteld voor het komende Songfestival waar een beledigende vergoeding tegenover staat en waar kritisch over is geschreven. Een geldverslindend project over muziek waarbij de begeleidende musici het slechtst betaald zijn. Met dat ik het zo opschrijf schiet ik er van in de lach.

Wat spelen we toch graag als musici. Zo graag dat we al die uren van studie, frustratie, toewijding en volhouden van kinds af aan ter ontwikkeling van dat talent met liefde op straat smijten. Ik kan niet anders concluderen dan als dat je marketing is je ook zo wordt behandeld.
En dat klopt precies!

Ik besloot de mail zakelijk te beantwoorden. Met dat ik bedankte voor de benadering stelde ik mijn vragen met uitleg over de afkortingen, het te spelen werk en de vergoeding die hier tegenover stond.

Zeer kort daarna kreeg ik een zeer uitgebreid antwoord waarin de persoon mij wat knip en plakwerk leverde met uitleg over de componist en zijn werk en de vergoeding die, als het dan moest met dicht geknepen billen, wel uitbetaald wilde worden.

Dat er een vergoeding betaald kon worden vond ik, hoewel veel te laag, positief. Over het stukje wat me werd gestuurd over componist en zijn werk schoot ik weer in de lach.
Ik moest direct denken aan de makelaarstaal waarmee een bouwval wordt verkocht.

Ik ken de componist niet en het zal zeker een schat van een man zijn maar dit is wat ik las en mijn vertaling daarvan:

De componist heeft na zijn opleiding in de klassieke muziek een veelzijdige ontwikkeling als componist en musicus doorgemaakt (oftewel, hij heeft van alles geprobeerd).
In de jaren zestig kreeg hij grote bekendheid als jazz- en rockmuzikant (in de klassieke muziek kon hij het kennelijk niet verdienen).
Als toetsenist speelde hij mee in de experimentele rockband waarvan hij later ook de leider werd (zelfs een tandje hoger in de rock totdat de band leegliep en hijzelf als enige over bleef).
In 1995 brak hij door als klassiek componist (toch maar weer terug naar klassiek)
In 2015 werd hij verheven tot de adelstand (in godsnaam, doe iets met die man dat we een tijdje van hem af zijn, ridder in de orde van…)

Dit is hoe de muziek wordt omschreven:
‘De opbouw van het werk leidt ons door alle stadia van oorlog. In de muziek komt dit tot uiting in dreiging, agressie, ontzetting en verdriet om uiteindelijk uit te komen bij hoop en vrede.’

Ik kan je vertellen dat mijn zin in deelname aan dit project al danig aan het verminderen was en moest denken aan Elizabeth Taylor.
Deze actrice werd in haar hoogtij dagen gevraagd om de rol van Cleopatra te spelen, iets waar ze totaal geen zin in had. Ze dacht dit op te lossen door een idioot hoge gage te vragen. Ze vroeg het lieflijke bedrag van $1.000.000,- waarbij ze er vanuit ging dat de producenten dit veel te hoog zouden vinden en daarmee de kous af was. De uitkomst is bekend en alle acteurs en actrices zijn haar dankbaar.

Tegenwoordig reken ik niet meer met marktprijs maar met een tijdprijs. Tijd is niet te koop dus als ik mijn tijd in iets ga steken moet dat het waard zijn. Dat is een smaakkwestie, mijn smaak wel te verstaan.

Ik heb mijn prijs genoemd en een repetitie waarop ik niet kon en hierover aangeboden mee te denken in een oplossing.
Een voorgestelde oplossing kwam per omgaande mail. Mijn prijs was hoger dan ze normaal betalen maar aan de penningmeester zou worden voorgesteld om het aantal repetities wat ik dan zou meespelen te reduceren. Ik zou het nog horen.

Ook hierdoor schoot ik weer in de lach.
Een voor ogen staande kwaliteit die wordt nagestreefd, waar men externen tegen betaling bij inhuurt om het geheel naar een hoger plan te tillen, wat direct wordt geofferd vanwege geld. Het gaat helemaal niet om kwaliteit. Nee joh, gewoon keiharde munten. Hoppa.

Het verlossende woord kwam die avond al. Te duur en dus nee dankjewel.

Voor mij geen dreiging, agressie, ontzetting en verdriet. Ik krijg direct vrede.
Vrede met het gebruik en invulling van mijn eigen tijd en vrede met mijn neergelegde tarief.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *