Kamado

Kamado

Ooit van gehoord? Het duurde bij mij even voordat ik door had dat het een verzamelnaam is maar als ik Big Green Egg zeg dan gaat er misschien een lichtje branden.

Jaren, ja echt jaren geleden las ik een boekje wat geschreven is door Silvia Witteman, dat vond ik toen nog leuk. Niet een boekje lezen maar iets van haar hand. Het eerste boek wat ik van haar kocht was een kookboek en dat was eigenlijk leuker om te lezen vanwege de verhalen rondom de recepten dan dat ik er ook maar één recept uit heb gemaakt.

Dit boekje van haar heet ‘Ik verzin dit niet’ en gaat over haar tijd in Amerika. Het is echt hilarisch wat ze daar mee maakt met Amerikanen en hun mentaliteit. Het fietsen als Nederlandse in je jurkje op slippers waarin de Amerikaan haar voor gek versleet dat ze haar leven dusdanig in de waagschaal stelde. Ook kwam hier de Big Green Egg in voor. Ik had geen idee wat voor een apparaat dit moest zijn maar elke Amerikaan had er één en zij schreef daarover want ze was er ook nieuwsgierig naar, als iemand die van koken en lekker eten houdt.


Het was ook nog in de tijd dat je niet direct naar je computer rende om google te raadplegen of meer van nu, je telefoon, die je toch al in je handen of zeer dichte nabijheid hebt. Nee, op je computer moest je nog inbellen, ik hoor het desbetreffende geluid er nog bij. Dat duurde een eeuwigheid, maakte je bovendien telefonisch onbereikbaar dus daar ging je spaarzaam mee om.
Sinds die tijd hield ik mijn kookwinkels in de gaten of ik zo’n ding toevallig zag staan. Ik vroeg er wel eens naar maar niemand kon me daar nog een zinnig antwoord op geven anders dan dat ze hem niet hadden.

Dat is veranderd.

In Hilversum heb je een zeer prettige biologische slager zitten. Het is er meestal vreselijk druk maar dat hoeft je bij deze winkel niet te beletten om naar binnen te gaan want ze laten heel veel personeel werken. En, ze zijn er nog eens enorm aardig ook.

De eigenaresse van de winkel heeft zo’n Big Green Egg buiten staan en bij haar is dat dan een variant op dit groene ei. Ze maakt daar heerlijke vleesgerechten op. Het ruikt lekker en ze loopt met het gebradene rond om je te laten proeven. Ook geeft ze je desgevraagd leuke informatie over het apparaat. ‘Nee hoor, het is helemaal niet moeilijk te bedienen. Het is juist makkelijker want je kunt de temperatuur heel goed regelen’, is wat ze er heel vriendelijk bij vermeldt.
Het apparaat is best groot maar ze zijn er ook kleiner en die staat dan in de winkel om te bekijken. Je kunt ze ook bij haar kopen. Ik kreeg nog wat informatie over hun Duitse en betere variant van de het groene ei. Beter en ook nog eens goedkoper, mijn Nederlandse hart ging al sneller kloppen.

Al vaker had ik dit verhaal van haar te horen gekregen en nog steeds had het me niet weten over te halen tot de aanschaf ervan. Ik besloot om internet eens te raadplegen. De voor- en nadelen, de verschillende merken en waarom je zo’n apparaat zou moeten kopen. Ik stak er heel wat van op en het ging me een beetje duizelen want ik kwam niet echt dichter bij het maken van een keus voor juist die ene. Wel werd me duidelijk dat al deze zeer luxueuze BBQ’s zijn samen te vatten onder de term Kamado, een eeuwenoude Japanse manier van eten bereiden in een keramische kookomgeving die je afsluit.

Kamado

In Naarden zit de BBQ-gigant of een naam van gelijke strekking en ik stapte op mijn fiets om eens van hen te horen wat zij te vertellen hadden over het apparaat. Ik kreeg nu een wat commerciëler verhaal te horen. Ook interessant om het eens vanaf een andere kant te bekijken maar nog steeds sloeg er geen vonk over.

Enige dagen later kwam ik voorbij een kookwinkel waar ik ze ook zag staan.
Ondertussen wist ik meer over het verschil van de aangeboden merken. Het kiezen voor een bepaalde grootte wordt niet alleen bepaald door uit hoeveel mensen je huishouden bestaat maar ook door wat je erop wilt bereiden.
Slow cooking oftewel het langzaam garen van je vlees, vis of groente schijnt het summum te zijn op dit apparaat.

Nu kreeg ik het verhaal te horen over de volledige ingebruikneming. Houtskool erin en niet van dat gekruimelde spul, nee grote briketten en die zijn wel wat duurder maar geven ook een veel lekkerder smaak af. Aanmaakblokjes erop, rooster erop (of eventuele pizzasteen), klep dicht en alle roosters open. Temperatuur in de gaten houden en schuiven bedienen naarmate de handelingen die je gaat verrichten. In gedachten zag ik me die handelingen doen en telde enigszins mee hoeveel tijd me dit zou kosten, elke keer.

Ook hier kwamen de verschillende modellen voorbij en ik zou mezelf echt tekort doen als ik voor zo’n junior model zou gaan. Let wel, hier betaal je met gemak al een bedrag van rond de €500,- voor. Nee, dat model was meer voor erbij. Je zou ervan terugkomen en dan alsnog de grotere variant willen hebben want als je er een hele kip op legt (ik eet nooit een hele kip), dan heb je ook hoogte in het eivormige deksel nodig.
Ik vroeg wat door op de verschillende gerechten en kreeg vooral de voordelen van vlees te horen. De lekkerste pulled pork zou je hierop bereiden. Ja, vis kon ook natuurlijk, dat was ook heel goed om langzaam te garen.

Het plaatje werd compleet met tijd, kosten, grootte van het apparaat en de beperktheid in ruimte die ik thuis hiervoor heb. Ik zag een hele tijdsplanning aan me voorbij trekken waarin ik een apparaat acht uur van tevoren moest aansteken, dit op temperatuur moest zien te krijgen en er dan iets van een varken op moest leggen om daar rond de tijd dat ik wilde eten aan te kunnen gaan trekken, en dit verrukkelijk en o, zo makkelijk te vinden.

Ik ben genezen en ga verder met mijn BBQ op gas. Laat dat nieuw-ouderwetse trekken aan vlees maar zitten, een mes en vork volstaat ook.