Ik ben blij dat u mij nog even terugbelt

Ik ben blij dat u mij nog even terugbelt

November 27, 2017

De telefoon ging de hele ochtend al over. Ik was met een orkestrepetitie bezig en kon onmogelijk opnemen maar keek toch even wie de beller was. Anoniem. Lekker dan! Daar heb ik zo’n hekel aan en meestal neem ik die telefoontjes sowieso niet op. Er zit een reden achter dat ze dit doen, is me ook al een keer uitgelegd, is een lang verhaal waar vooral geen verantwoordelijkheid achter zit en heb ik direct weer losgelaten. Het meest irritante is dat je niet terug kunt bellen. 

Deze keer kon het eigenlijk alleen maar de ING zijn die me binnen 24 uur zou terugbellen.

De telefoontjes stopten en ik hoopte dat ze ’s middags nog eens zouden proberen. Dit speelt zich af op een zaterdag.

Ik werd in de middag inderdaad terug gebeld. Ik zat in een openbare gelegenheid en was daar iets aan het nuttigen met mijn dochter. Ze had me net enige verhalen verteld over het gedrag van klanten uit de horecagelegenheid waar ze zelf werkt. Ik kan daar smakelijk om lachen en ben dan vooral benieuwd hoe ze met die situaties omgaat. Mijn stemming zat er in zal ik maar zeggen.

“U spreekt met Zus Zo-en-zo van de ING in Hilversum. Bel ik gelegen?”

“Ik ben erg blij dat u belt want u heeft waarschijnlijk de hele ochtend al gebeld en toen kon ik niet opnemen.”

“Ja, dat was ik inderdaad. Mevrouw ik heb een melding gekregen dat ik u  moet terug bellen maar eerlijk gezegd weet ik niet waarover het gaat.”

“Dat ga ik je nu vertellen.”

Ik vertelde haar in welke situatie mijn moeder verkeert met haar ongeldige identiteitsbewijs en de volstrekte afwezigheid van zin om dit weer geldig te krijgen maar wel dat we een machtiging voor mij op haar rekening nodig hebben.

“Maar daar hebben we tegenwoordig een uitzonderingsregel voor. Uw moeder mag ook thuisblijven en dan kunt u haar het formulier laten ondertekenen.”

“Nee, in dit geval is dat niet mogelijk volgens jullie en dat heeft te maken met de te naamstelling van de rekening.”

Ik legde haar de situatie nog eens uit en benadrukte dat de uitzonderingsregel waar zij het over heeft niet van toepassing is op deze situatie van mijn moeder.

Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn. Het begon haar duidelijk te worden wat hier het probleem was.

“Weet je, ik kan me voorstellen dat jij hier niet over mag of kunt beslissen maar kun je het niet bij een meerdere neerleggen?”, stelde ik voor.

Ze reageerde niet al te happig. Ik hoorde haar met een intern overleg met zichzelf bezig zijn en afvragen bij wie ze dit moest neerleggen om succes te krijgen.

“Mevrouw, dat kan ik dan pas dinsdag doen want op maandag hebben we een teamoverleg en gaat dat niet lukken.”

“Geen probleem hoor. Dinsdag is prima en weet je, je moet gewoon een beetje gaan doorduwen hoor en blijven hameren op dat mevrouw 92 is en echt geen paspoort meer gaat aanvragen en dat dit een grote uitzondering is. En ik ga je ook nu al zeggen dat als je een ‘nee’ krijgt ik brieven ga schrijven en daar heel erg lang meer door ga. Zeg dat maar erbij!”

Het meisje, de jonge vrouw was echt allervriendelijkst en dat was ook de toon van het gesprek en we namen afscheid met dat ze me dinsdag terug zou bellen.

Dinsdag, aan het eind van de middag belde het anonieme nummer weer. Ah, daar zul je de ING weer hebben en dat was ook zo. 

Ze klonk echt enorm opgelucht en zei:” Nou mevrouw, ik heb het besproken met mijn chef en we kunnen een uitzondering maken. We sturen u twee formulieren toe. Die moet u invullen en ook door uw moeder laten ondertekenen en terug sturen in de bijgevoegde envelop en dan komt het in orde.”

Het komt erop neer dat ze hun eigen legitimatieregel gaan omzeilen en voorstellen dat ik partner wordt van de en/of rekening van mijn moeder. Mijn overleden vader wordt er dan vanaf gehaald mits er toen goed is doorgegeven dat hij is overleden.

Opmerkelijk vind ik dat. Het systeem kan niet worden aangepast voor een uitzonderingsgeval (zal wel te duur zijn) maar wel worden omzeild maar mij hoor je, als het functioneert, daar niet over klagen.

We zijn een week verder. Ik heb niets meer gehoord en hoop nu dat de bevestigingsbrief of hoe ze dat ook verder afhandelen op mijn moeders adres ligt. 

Het heeft gelukkig geen heel grote haast en anders, en dat is het leuke ervan dat je dit met de gewone burger ook bespreekt, heb ik nog een ander troefje achter handen en die gaat sowieso werken!

Ook opmerkelijk is dat ik dan op donderdag weer wordt gebeld door de ING door een andere dame. Ook zij vertelde me een melding te hebben gekregen dat ze met terug moest bellen.

Hmmmmm. Zou de eerste dame een vinkje vergeten te hebben te plaatsen?

Ik heb haar de naam van haar collega genoemd die me heeft gebeld. “O ja, dat is mijn collega”, klonk het bijzonder verheugd door de lijn.

Postbank en ING leeuw. Het Postbank-blauw wat verandert naar ING-oranje