Gratis is goed

Gratis is goed

May 29, 2017

Een geweldige term die ik jaren geleden heb opgedaan uit het boek “Mama Tandoori” van Ernest van der Kwast. Een boek over zijn bijzondere Indiase moeder met idem inborst en denkbeelden. Het heeft veel hilarische momenten en de spreuk komt uit haar mond. Alles wat je voor niets krijgt is meegenomen en daarmee goed.

Afgelopen zaterdag, ik was uitzonderlijk goed gehumeurd, zag ik twee kranten verkopers in mijn winkelcentrum staan. De jongeman die ik naderde had niets te doen en bleef met zijn rug naar me toe staan. Ik zal hem eens wat te doen geven dacht ik want ik had wel zin in een gratis krantje en een leuk gesprek. 

“Je moet natuurlijk niet met je rug naar me toe gaan staan als je van die krant af wilt komen,” zei ik tegen hem.

Hij draaide zich stante pede naar me om en voorzag me van een ad rem antwoord.

Ik weet niet waar ze die jongens vandaan halen maar waar ik ze ook tegen kom, ze zijn goed gebekt, soms zelfs erg ad rem en vaak ook voorzien van een grote dosis humor. Als ik er zin in en tijd voor heb ga ik zo’n gesprek graag aan met de insteek geen product en al helemaal geen betaald product af te nemen. Iets wat me niet altijd lukt maar waar ik binnen de wettige 7 dagen bedenktijd wel weer van af kan komen.

“Mevrouw, ik mag u een krant aanbieden”, zei hij.

“Helemaal gratis? Als in nul cent betalen en zo?” was mijn vraag aan hem.

“Ja mevrouw, helemaal gratis.”

“Nou, dat wil ik wel dan. Wat voor een krant gaat het worden?”

“U mag zelf kiezen”, en hij noemde wat landelijke kranten op.

Het was een cadeau van de krant voor twee postcode gebieden dus als ik woonde in het pc-gebied wat met 11 of 12 zou beginnen, dan was ik een gelukkige. En, zo gelukkig voelde ik me ook. Heimelijk had ik een beetje overwinnaars-gevoel van ‘het is weer gelukt’. Er moest natuurlijk nog wel wat worden ingevuld waaronder mijn bankgegevens. Ik zou hier eenmaal een machtiging mee afgeven voor €4,95 bezorgkosten want dat lag niet aan de krant natuurlijk. Tevens mocht hij elke 5e klant blij maken met een extra cadeau, namelijk 4 staatsloten. Ik was weliswaar niet zijn 5e klant maar wel al zijn leukste klant dus kreeg ik dat cadeau er gewoon bij, zei hij.

Die €4,95 kon ik daar in mijn gedachten wel tegen weg schrijven. Een kniesoor die zich daar druk over zou maken, ik in ieder geval niet, niet op die prachtige zaterdag.

Bij thuiskomst moest ik even iets op de computer doen en zag de bevestigingsmail van de krant al binnen komen. Zo, dat is rap dacht ik nog. Even lezen of het allemaal klopt.

Helaas kwam ik toen in conflict met ‘gratis is goed’. Het was namelijk helemaal niet gratis. Ik had ja gezegd tegen een maandelijkse afschrijving van €28,-. Tevens kwam ik erachter dat ik met Dylan had gesproken.

Ik voelde met toch wel wat bedrogen en opgelicht en stapte met deze gevoelens in het lijf weer naar buiten om Dylan nog eens op te zoeken en eens stevig navraag te doen.

Dylan was niet in zijn eentje maar wel op dat moment met een andere klant in gesprek. Ik sprak zijn compagnon maar aan. De arme jongen begon te stotteren en kwam er niet meer uit. Hij kreeg het niet op een rijtje waar die €28,- mee te maken hadden en vroeg me het toch maar even aan Dylan te vragen die op dat moment weer vrij was.

“O nee mevrouw, die €28,- klopt wel hoor dat zijn de bezorgkosten. De €4,95 is per week en moet u in 1keer maandelijks betalen.”

Ik wist genoeg, ik was erin gestonken, in een goed opgebouwd verkooppraatje en had moeten afhaken toen ik de €4,95 hoorde. Stom, stom, stom!

Dag krant, ik ga je, nog voordat je in de bus bent gevallen, alweer opzeggen.

Het zal me er niet van weerhouden om de volgende keer, mits zin en tijd, weer een gesprekje aan te gaan, al is het maar alleen om het woordje ‘nee’ te oefenen want er is een psychologische test dat iemand al afhaakt nog voordat hij 7x ‘nee’ te  horen heeft gekregen. Dat kan ik dan eens op de man af testen.