Eén en al ervaring en dat hoor je

Eén en al ervaring en dat hoor je

May 30, 2016

Af en toe komt zijn foto voorbij in mijn computer, of dat liedje en dan moet ik weer aan hem denken, Engelbert Humperdinck.

In 2010 was hij te gast bij MAX proms wat werd begeleid door het Metropole Orkest. Het gedeelte voor de pauze wordt gebruikt als kerstshow en het gedeelte erna is dan een oud en nieuw show.

Ik had helemaal niets met Engelbert. Ik kende zijn naam natuurlijk en wist dat er een soort competitie van oudsher tussen hem en Tom Jones gaande was. Ik kan er niet wakker van liggen. Een wereldster is hij natuurlijk wel en in die zin vond ik het leuk dat we hem gingen begeleiden. De bekende liedjes als “Quando, quando”, “Spanish eyes” en” Release me” kwamen natuurlijk voorbij. Liedjes die ik wel een gedateerd tintje vind hebben. Een andere generatie.

Bij dit soort shows is het vooral zorgen dat je er zelf als musicus goed doorheen komt. Die show ging toen 3 avonden achter elkaar en daarvoor heb je er al flink wat uren repetitie opzitten. Het is voor de TV en dan gaat het om het plaatje. Het moet er “leuk” uitzien! Als orkestmusicus ben je dan een soort jukebox, je blijft maar spelen. Een speciale artiest, om welke reden dan ook speciaal, kan dan net een lichtpuntje zijn wat weer wat energie geeft. 

Ik denk dat Engelbert zich heeft gespaard tijdens de repetities want toen viel me niets speciaals op. Tijdens de soundcheck voor de show begon het. Als orkest spelen we met een koptelefoon op of oortjes in. Je kunt dan zelf meer bepalen welk geluid er je oren in komt om houvast aan te hebben tijdens het spelen. Zonder oortjes is dit bijna niet meer te doen door de hoeveelheid geluid wat er op het podium is en dan moet er nog zaalgeluid bij gemaakt worden.  Lawaai kan ik wel zeggen en zo’n oortje is dan best prettig, ook al is het behelpen. 

Ik begin meestal met een mix van het geluid zodat ik alles wel enigszins hoor. Soms vind ik de zang zo hemeltergend of zelfs irritant dat ik dat dan helemaal uitzet. Ik heb ook wel eens alles helemaal dicht gezet. Soms kon het echt heel erg hard zijn. Het wordt dan wel meer van “God, zegen de greep.”  

Deze keer niet. De soundcheck maakte dat me dat ene liedje ineens opviel. Weer eerst melodie maar, omdat ik het nu kon horen, ook de tekst, “Take me back again.” Wat een mooi liedje en wat zingt hij dat mooi!

Natuurlijk hoor je dat de man geen 20 meer is maar wat een kwaliteit heeft zijn stem en vooral, wat een contrast was dat met de overigen. Een showman met enorm veel ervaring wat te zien en gelukkig ook te horen was.

Ik verheugde me elke keer erop dat hij dat liedje weer ging zingen en ik  zorgde ervoor dat ik hem goed kon horen.

Voor mij reden genoeg om met deze man op de foto te willen!

De show, of gedeeltes ervan zijn terug te vinden op YT. Helaas heb ik daar de opname van “Take me back again” niet gevonden. Heb ook niet lang gezocht hoor.