Echte mannen

Echte mannen

20 augustus 2019 0 Door marianne van den heuvel

Jaren geleden had ik het echt niet voor mogelijk gehouden. Een neef van me in Canada heeft zelfs zijn eigen baan ervoor. Ook iets waar ik me bij afvroeg of hij niets beters te doen had. Toch nog redelijk onverwacht is het ervan gekomen. Ik ben gaan golfen.
Hardlopen doe ik niet meer. Ik vond het te saai voor woorden, moest mezelf afleiden om de loop af te maken om thuis weer te halen. Een uur lopen of anderhalf uur, het maakte niets uit, mijn lijf deed het gewoon. Het is ook psychisch dat ik er klaar mee ben. Ik ga nergens meer voor hardlopen.


Pilates blijft. Heb na jaren wikken en wegen de knoop doorgehakt en een reformer gekocht. Niet zo één die gemakkelijk is op te bergen onder je bed maar één die ik echt gebruik. Mijn lesrepertoire zit genoeg in mijn hoofd, daar heb ik verder niets voor nodig.

Theo had verschillende golf-clinics gehad via zijn werk. Hij had eraan geroken, wist wat hij niet kon en wist ook dat het leuk was om te doen. ‘Waarom doen we niet eens zo’n kennismakingsdag’, stelde ik voor. Het duurde nog even maar gebeurde dan toch.

Na zo’n dag heb je alles gedaan maar weet je nog steeds niet of het wat voor je is. Wel wist ik dat ik dit dieper wilde onderzoeken.

We zijn nu bezig met lessen en daarbij hoort dat je tussendoor oefent. Hee, oefenen, dat is bekend terrein voor me. Discipline om een techniek onder de knie te krijgen. Volhouden ondanks alle jammerlijke pogingen waarbij je denkt de aanwijzingen goed te hebben opgevolgd maar het resultaat toch echt iets anders laat zien.

Een dagelijks gangetje naar de golfclub zo’n 6 kilometer bij me vandaan, maakte me duidelijk dat ik echt niet de enige musicus ben die daar rond loopt.
Als eerste zag ik een man langslopen wiens bewegingen me bekend voorkwamen. Eerst dacht ik dat ik me had vergist maar dat bleek toch echt niet zo te zijn. Mijn oud-collega bassist bleek al twintig jaar te golfen.
Eenmaal net bekomen van deze confrontatie kwam ik al de volgende oud-collega cellist tegen. Ook al jaren aan het golfen met zijn vrouw.

Gisteren was het weer een oefenrondje waar we onze tijd in gingen stoppen. Deze golfclub is zo opgebouwd dat je aan de ene kant van de weg twee banen hebt liggen, tot dusver no-go-area voor mij, en aan de andere kant het oefenterrein voor de afslag, chip en put-beweging.
Op het afslag-terrein, de driving range kom je niet op het idee om daar iets anders te doen. Dat is alvast duidelijk.
Het overige terrein probeert daar duidelijk in te zijn door het plaatsen van bordjes. Daar waar je je slag oefent om vanuit het ruwe gras op de green te komen, daar is het niet de bedoeling dat je de slag af gaat maken door de bal in het putje te krijgen. Daar is weer een ander terrein voor gemaakt.
Als het rustig is, je niemand in de weg loopt, kun je daar voor jezelf natuurlijk wat speelser mee omgaan. Maar wat als je op je dit misplaatste gedrag wordt aangesproken?

Nou, daar was ik gisteren getuige van.

Een ouder stel, man en vrouw van in de zeventig schat ik (ook nu spaar ik mijn handjes weer graag) was de twee slagen aan het combineren op dat ene veldje toen daar een andere man kwam aanlopen. Deze man was iets jonger.
Ik zag, hoorde het (nog) niet, een gesprek tussen de heren en binnen 10 tellen zette dit gesprek zich voort met stemverheffing. Dat trok mijn aandacht, want ik laat me graag afleiden door dusdanig menselijk gedrag waarin emotie de overhand kan nemen.
Ik hoorde vooral de jongere man steeds harder praten. Van de oudere man zag ik vooral zijn lichaamstaal veranderen.
De jongere man ging rechterop staan, duwde zijn borst naar voren en zei: ‘Ik probeer u alleen maar uit te leggen dat u hier niet mag putten. Voor putten is het veld wat daar ligt, bedoeld.’
De reactie hoorde ik niet maar duurde wel even. Hierna herhaalde meneer 1 dat wat hij al eerder zei maar nu met meer geluid en irritatie in zijn stem.
Weer zei de oudere man iets wat ik niet kon verstaan maar ik zag hem dichtbij de andere man komen staan.
‘Ga weg’, zeg ik u. ‘ Ga weg man, en ga uit mijn zone. Ik zeg het u nog eens, GA WEG!’

Wow, dit begint serieuze gestalten aan te nemen zat ik te bedenken.

‘Gaat u mij slaan? Gaat u mij echt slaan? Zie ik nu dat u mij wilt slaan?’, zei de jongere man weer. Alweer kon ik de oudere man niet verstaan maar kort daarna zag ik hem weglopen. Ik denk dat hij zijn beklag is gaan doen maar dat heeft geen zichtbaar effect gehad op verwijdering van de jonge man, als zoiets al wordt gedaan.
De oudere man kwam dan ook weer terug en er kwam een herhaling van zetten in woorden en geschreeuw.
Ondertussen hield mevrouw zich buiten spel en sloeg haar balletjes weg.

De oudere man verliet het veld en ik heb hem niet meer terug gezien.

Man, man. Twee volwassen mensen, bezig in hun vrije tijd met wat ze beiden leuk vinden, voortreffelijk gekleed en ruzie maken. Als moeder zou je zeggen: ‘jij naar binnen, jij daar naartoe en het komende uur wil ik jullie niet meer horen.

Let’s play golf.

Golfbal en club.