Gooilust

Dit lockdown-recept al geprobeerd?

Gisteren bekroop me een raar gevoel. Ik was aan het wachten. Wachten op een bericht wat misschien kon komen of niet. De lockdown.
Twee dingen kan ik zeggen over ‘de lockdown’:
-het zal hèt woord van het jaar 2020 worden en,
– ik heb nu al de schurft aan het woord.
Dus ik heb het nu voor het eerst en direct laatst gebruikt.

Dat wachten heeft zich echter enorm verdienstelijk gemaakt want wachten hoeft niet te betekenen dat je gaat stil zitten.
De woorden van mijn moeder galmen na op zo’n moment. Ze zei dan altijd: ‘ga maar wat doen, dan duurt het wachten niet zo lang’.

Nou, en ‘wat doen’, dat heb ik gedaan. Als ik eraan terug denk neem ik nog een dag rust.

De nacht voorafgaand sprong er een idee in mijn hoofd. Met dat de mogelijkheid bestaat dat we het huis niet meer uit mogen, aan huis gekluisterd zitten, kwam er een creatieve vlaag voorbij. Wel zag ik daar direct een minpuntje bij, dus dat ben ik maar als eerste gaan oplossen.

Ik weet niet hoe vaak jij je ramen wast maar bij mij gebeurt dat niet al te vaak. De buitenkant is aan de orde als ze wel erg vies zijn en de binnenkant, die binnenkant daar blijf ik graag zo lang mogelijk van af. Als die vies zijn, wat meestal niet meer is dan stoffig, dan is dat maar voor een kort moment zichtbaar en in die momenten leer ik mijzelf me te bedwingen.

Gisteren was echter het moment om tot actie over te gaan, maar voordat ik mijn ramen kon doen vond ik dat ik eerst moest stofzuigen. Want ramen gedaan en daarna stofzuigen zou resulteren in weer stof tegen die net schone ramen. Dus beter de andere volgorde aanhouden.
Stofzuigen en dan niet alleen de vloeren want drie maanden weg geweest was ook zichtbaar aan de wand en plafond.
Eerst het plafond, toen de wanden en daarna de vloeren.

Was ik toen toe aan de ramen?
Nee, eerst moest er nog worden afgestoft en voordat je kunt gaan afstoffen moet je eerst opruimen.

Toen dan de ramen?

Ja, en wel alle ramen die mijn huis telt met voor- en achterdeur mee en dan direct ook van binnen en van buiten.
Daar ben ik wel even zoet mee geweest.

Kon ik toen dat idee gaan uitvoeren?

Nee, daar was het de tijd nog niet voor vond ik, want met al dat binnen zijn was het nu de tijd voor naar buiten.
De fietstocht naar de markt in Hilversum, die we maar wat hebben uitgebreid richting Naarden-Vesting, Naarden, Naardermeer, Ankeveen en weer terug naar huis en zo’n 25km was geworden, rekende ik even niet mee. Dat was niet meer dan een functioneel buiten zijn.

Nee, ik ben een wandeling naar het bos gaan maken. Doe ik wel vaker en deze keer had ik mezelf een opdracht gegeven. Videocamera mee want ik wil een geluidsopname met mijn viool in het bos maken maar heb daar een externe microfoon voor nodig. Ik ga daar verschillende microfoons voor uitproberen en één ervan was zojuist binnen gekomen.

Bij thuiskomst was het toen eerst tijd om eens aan eten te gaan denken. De inkopen waren al gedaan. Het zou lauw warme wc-papier salade worden met makreel. De makreel eerst marineren in sherry, soja en limoen en daarna bakken met peper. Ondertussen het wc-papier koken. Een dressing maken van ook diezelfde marinade maar nu met gember en knoflook erbij. Als het wc-papier gaar is dan alles mengen en serveren op een bedje van ruccola.
Heerlijk gegeten.

Nu dan tijd voor de uitvoer van dat idee?
Nee, ik was bekaf. Dat komt een andere keer wel weer als ik weer energie heb.

Vervelen? Wat is dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *