De yoga gaat niet door

De yoga gaat niet door

September 2, 2017

Het waren de woorden die de toenmalige orkest inspeciënt, een functie die tegenwoordig operationele begeleider heet, sprak. En niet eenmaal maar menig weekje achtereen.

Om het orkest in zijn geheel toe te spreken stapte hij hiervoor op de dirigenten-bok. Keurig aan het begin van de repetitie of na afloop, net wat beter uit kwam.

De man was van Vlaams-Belgische afkomst. Dit heb ik overigens nooit in zijn spraak gehoord. Wel sprak hij een zeer net, duidelijk, rustig en een tikje geaffecteerd Nederlands. Hij zag er altijd onberispelijk uit.  Zilver wit/grijs gegolfde haren die keurig in het het golf-gelid lagen. Nooit zag de man er casual uit maar ook zonder pak wist hij zich keurig te kleden. En wat ons als orkestleden menig maal tot lachen, en ik moet ook wel zeggen uitlachen, heeft aangezet is dat hij het vooroordeel waar zo menig Belgenmop over gaat heeft bevestigd.

Op een goed moment is het Muziekcentrum van de Omroep waar het Metropole Orkest deel van uitmaakte meegegaan in het stimuleren van gezonde bewegingen van de musicus. Dit werd aangeboden in verschillende bewegingsvormen waaronder yoga.

De yoga docent kon gebruik maken van een studio en op een vaste tijd werd de les dan gegeven en konden musici uit alle ensembles hier aan meedoen.

Dit zette niet alleen tot bewegen aan maar ook tot begluren. Zo waren er enkele heren met grote liefde voor het vrouwelijk geslacht die zich voor deze les hadden opgegeven om bij menige pose volop van de vrouwelijke lichamen te kunnen genieten. De dames die dit in de gaten hadden maakten hier melding van waardoor de heren werd verzocht de les te verlaten of de dames trokken zelf aan hun knieën.

Het was geen groot succes want ook de yogadocent moest menig maal afzeggen. Iets wat aan elk ensemble moest worden doorgegeven en wat onze Belg dan deed in zijn specifieke bewoording.

Op een gegeven moment kon hij de bok niet meer opklimmen of een orkestlid riep al: ” De yoga gaat niet door!” wat weer een lachsalvo aan een heel orkest ontlokte. In het begin kon onze Belg hier nog wel om lachen maar op een gegeven moment was zijn maat vol en draaide hij zich abrupt om liep weg waarbij hij  iets zei als “dan zoeken jullie het zelf maar uit”, wat ons nog harder liet lachen.

Nee, netjes was dat niet van ons.

Nog een ander, best wel hilarisch voorbeeld van de man zijn manier van denken gaat over de fax. 

U weet nog wel. Zo’n log apparaat waar je een papier met gegevens in kon versturen of op zo’n manier ook kon ontvangen.

Het apparaat was bezig zijn intrede te doen in de ‘normale’ huishoudens maar was nog wel erg prijzig. Het had zeker zijn makkelijke kanten en op kantoor was er dan ook zo’n apparaat aanwezig.

Het orkest moest ergens heen en een orkestlid, die al in het bezig van een fax was, had gevraagd aan de Belg: “Kun je me dat papier met dat adres even faxen?”

De Belg keek het orkestlid onthutst en wat moeilijk aan en sprak daarna de onsterfelijke woorden: “Nou liever niet, want ik heb maar één formulier waar het adres op staat!”

Dat ook dit verhaal razend snel de ronde door het orkest deed was logisch. We hebben hem er niet mee gepest maar licht geprikkeld werd hij er wel mee.

Hij zat al niet ver van zijn pensioen af en in die tijd bestond zelfs de VUT nog waar hij gebruik van gemaakt heeft en hij verliet het orkest.

Hij heeft het hele orkest bij zich thuis uitgenodigd en we hebben een zeer genoeglijke avond gehad want ondanks Belg-zijnde had hij ook humor en was het een zeer aardige man.