De verjaardag

De verjaardag

January 7, 2018

Ineens zag ik het , Cor van de Laak, en hij zat naast me. Ken je het karakter van ‘van Koten en de Bie” nog?

Ietwat onderuit gezakt met zijn benen over elkaar, armen gekruist voor de borst, bril op, de grijze, korte haren keurig in het gelid, zorgelijke frons in het voorhoofd en bijbehorende kritische blik op het leven.

Ja, hij was het. 

Cor van de Laak, karakter van 'van Kooten en de Bie'.
Cor van de Laak, van Kooten en de Bie

                                                              Cor van de Laak 

Vrijgezel ,want ooit 6 weken verkering gehad wat was uitgegaan en waar hij van vond dat hij daar geen tijd meer in moest stoppen.

De verjaardag was van een goede vriend maar mensen om hem heen kenden we niet. 50 werd hij en hij vierde dit ruim in tijd met drankje, zelf gemaakte cognactaart. Dit feestelijke gebeuren zou worden afgesloten met boerenkool en vond plaats in een plaatselijk café.

We arriveerden wat later en zagen achter in de ‘gelegenheid’ wat tafels tegen elkaar aangezet met bezette stoelen eromheen. Bezet met mensen die je niet kent.

Je zit dan naast mensen die elkaar van ‘iets’ kennen, luistert wat en voelt waar de kracht van het gesprek ligt.

Voetbal was het eerste en hij wist daar veel van. DWS en FCAmsterdam en zijn mening hierover. Talentscouts waren er nog niet  maar hij zag direct wie er wel, en wie er niets van kon. Zelf was hij ook een goede voetballer geweest. Ja zelfs nog bij OSO gevoetbald op wat latere leeftijd want hij was een talentje wat op 11-jarige leeftijd voetbalde bij Eemnes.

Het zijn wat losse verhalen op zo’n verjaardag. Je luistert, je zegt zelf eens wat en het gesprek loopt. Je kan niet zomaar opstaan en snel weg dus enige tijd dien je wel uit te zitten. 

Het was geen straf met deze man aan mijn zijde.

Hij had zich ook bezig gehouden met paarden. Draverij, de snelle starters, de dodenlijn, de binnenvelders die voor de strijd gingen. Deze man praatte geen onzin. Je zag aan alles dat het een intelligente man is. Daar waar hij zich in verdiepte daar wist hij alles van. Die mensen heb je.

Op een goed moment valt de vraag dan, “wat heb je voor werk gedaan?”. 

Hiermee had ik ‘de knop’ ingedrukt. De beerput ging open. Een officiële instantie en niets klopte er. Waardeloze managers, ja het waren de managers. Hij werkte al 12 jaar niet meer maar nog steeds had hij er nachtmerrie’s van dat hij er wel eens van uit zijn bed viel. Pijnlijk was het voor hem, dat zag ik en het gesprek ging hier best wel diep op in. Maar hij had het allemaal goed voor zichzelf geregeld. Nee, hij hoefde geen belastingaangifte meer te doen, dat had  hij wel geregeld. Toen we daar geïnteresseerd naar vroegen hoe hij dit dan wel voor elkaar kreeg, verscheen er een genoegzame vol-tandige lach op zijn gezicht en het antwoord, daar konden we naar fluiten.

Een schaakvriend was het van de jarige en dat was zijn andere knop. Daar lag passie en een diepliggende. 

Ik weet niet of je al eens met mensen in contact bent geweest die schaken, maar dat is een aparte wereld.

Deze man was er op zijn 18e mee begonnen. Veel te laat vond hij en nog eeuwig jammer. ” Maar 18 is toch nog helemaal niet oud?”, zei ik. “Ja, voor schaken is dat al veel te oud. Daar moet je jong mee beginnen. Zo’n jaar of 4, dat is een mooie leeftijd. Dan pak je bovenin nog zoveel op.”

Daar kon ik hem geen ongelijk in geven.

Dit gesprek ging verder en dieper en namen als Korchnoi en Donner kwamen voorbij. Een foto van een schaaktoernooi in het “Hof van Holland” een gelegenheid in Hilversum die er niet meer is, in 1903 waar hij 40 (!) jaar naar op zoek is geweest en uiteindelijk gevonden heeft.

“Weet je waar ik het meest bang voor ben? Dat ik eerder doodga dan mijn twee honden. Dat is mijn grootste angst.”

Terug getrokken, nee, een anoniem leven voert hij. Geen computer want hij leeft ouderwets maar een satelliet heeft hij wel en hij kijkt voornamelijk naar Duitse televisie en weet je?  “In Duitsland hebben ze geen pensioen zoals wij dat kennen. Nee daar hebben ze ‘rente’ wat bij ons AOW genoemd wordt en weet je hoeveel dat is als je een heel leven, laten we zeggen, kapster bent geweest?”

€600,- per maand! En daar kun je niet van rond komen dus krijg je nog bijstand wat je een toegevoegde waarde van €128,- oplevert en met dit ongelooflijke bedrag kun je nog steeds niet rondkomen dus de uitgewerkte Duitser moet wel naar de voedselbank. Daar hoor je niemand over maar op de Duitste televisie, op elke zender is dit een heikel punt. Nee, dan moet je net over de grens zijn, Oostenrijk. Weet je hoeveel AOW je daar krijgt? €1800,-. Ja, daar hebben ze het goed geregeld.”

En zo ging het maar verder. Interessant hoor, dat zeker. Hij heeft voor zichzelf gezorgd, keuzes gemaakt en draait zich om 8.30 uur nog eens om want het woord ‘manana’ (kan het tekentje niet vinden) kent hij ook.

“Weet je dat Klaas Bruinsma bij mij in de 6e klas zat? De top-crimineel. Hahaha, zit je toch gewoon in de klas met een top-crimineel. Ik heb er nog een klassenfoto van. Ik zit rechts voorin en hij links achterin met zijn blauwe oogjes. En weet je waar hij ook goed in was? Schaken!”

Klaas Bruinsma
Klaas Bruinsma

“Man, wat een verhaal”.

“Ja, vind je het een mooi verhaal?  Maar nu ga ik toch echt weg want ik moet mijn honden nog uitlaten”.