Beter kunnen we het niet maken

Beter kunnen we het niet maken

June 12, 2018

….goedkoper ook niet want het is al gratis.

Ik zag vandaag een ‘post’ voorbij komen van Yuri Honing. Hij stuurde een bericht de ruimte in met de ondertitel “dan heb je 3 Edisons”. Het ging erover dat hij was uitgenodigd om ergens op een jazz-gebeuren te spelen. Dat hij dan met die en die zou spelen van zo laat tot zo laat en dat eten was  inbegrepen en dat de gage, hou je vast, €75,- zou zijn. Heel snel ja zeggen, was de toon van de uitnodiging.

Afgelopen weekend (9 en 10 juni 2018) was ik remplaçant bij het City Orkest in Hilversum. Een orkest a, la het Metropole Orkest maar dan iets minder voltallig. Ik vind het leuk om te spelen en de gage was ok. Doe je het dan voor het geld? Nee, dat niet, maar ik vind dat als ik gratis mijn kunsten ga vertonen dat ik erg slecht bezig ben voor mijn beroepsgroep.

Muziek maken gaat voor mij erg samen met gezelligheid en in dat orkest zitten ook erg gezellige mensen. Bovendien is het leuke aan die mensen dat ze die muziek maken naast een beroep wat niet op muziekvlak ligt. Dat maakt het voor mij nog interessanter en dat levert ook dusdanige gesprekken op. Ik vind dat geweldig en daar geniet ik dan ook weer van.

Het concert stond in het teken van 100 jaar mediastad. Je kunt er een uitleg aan geven, wat de wethouder ook deed ,maar wat maakt het verder uit? Veel media heeft de stad, wat een dorp is al lang verlaten. Er is een reden, we maken een feestje en maken wat geld (subsidie hoe dat op dat niveau heet) vrij en we staan als stad (dorp) en wethouder weer eens lekker in de belangstelling.

Die subsidie ging in dit geval naar 3 amateurgezelschappen en naar twee componisten die een stuk hadden geschreven voor vooral het klassieke orkest uit het samenwerkingsverband. Een wethouder die bij het eerste concert aanwezig was om een inleiding te geven. 

Ik hou het expres naturel want u kent zelf vast ook wel een variant op dit soort dingen waar een vertegenwoordiger van…. aanwezig is.

(Mediastad waar 3 gezelschappen zitten die professioneel zijn….????)

Naast dat ik hier met veel plezier, zeer prettige muziek heb mogen meespelen houd ik me nog met andere dingen bezig. Zo had ik maandagochtend een gesprek met een manager/uitbater van een hotellocatie in Hilversum die recentelijk is verbouwd. We spraken elkaar over invulling van zalen die hij in de verhuur heeft en uitvoer van het lichte-muziek-orkest waar ik nu in speel, de Vegas Strings.

Het gaat erbarmelijk op muzikaal niveau.

Stuur je getalenteerde kind alsjeblieft niet die kant op want het is armoe. 35 jaar geleden speelde ik als kind samen met een jongen die een zeer goede pianist al was en ‘het vak’ , net als ik, is ingegaan. Hij had zijn ouders toevertrouwd dat  hij een ‘als hij groot was’ een zwembad in de tuin wilde. Zijn vader had toen al de tegenwoordigheid van geest om hem te zeggen dat hij dan niet ‘de muziek’ in moest gaan. Hij is nog steeds pianist maar dat zwembad?  Ik denk dat hij met andere dingen bezig is.

Na mijn gesprek met de hotel-jongen besloot ik langs een oud-collega te gaan. Iemand die we als Vegas Strings hebben gevraagd om mee te denken en zijn netwerk aan te spreken. Hij was ons nog een antwoord schuldig en ik belde hem of hij thuis was.

Eenmaal daar, zag ik een andere oud-collega. Eén en al gezelligheid en oude-jongens-krentenbrood en “vertel nog eens over die tijd dat je nog geld verdiende met het maken van muziek”, heel gevaarlijk want voordat je het weet ga je weg zonder het gehad te hebben over waarvoor je kwam. Bleek hij precies die dag jarig te zijn. Ook dat nog. Gelachen hebben we in ieder geval wel.

Natuurlijk kwam de stand van zaken op muziekgebied aan de orde. Een andere oud-collega werkt nu bij als vuilniswagenchauffeur. Je kunt er van denken wat je wilt, het heeft zijn positieve en ook negatieve kanten in zich, en wat je mening er ook over is, dat is wat er aan de hand is. Ook een musicus moet zijn rekeningen betalen en brood op de plank hebben. 

Ik ga hier geen zielige toestand van maken van hoe erg het is dat onze regering dit standpunt inneemt naar kunst. Ondertussen heb ik daar het gevoel bij van ‘laat het maar gebeuren’. 

Waar ik wel heel, en echt heel erg kwaad om kan worden is dat wij musici zelfs gratis onze superkunsten vertonen.

We hebben een heel grote mond als er weer gekort gaat worden op subsidiegebied en het bestaan van een kunstinstelling onder enorme druk komt te staan en daarmee de mensen die daarmee zijn gemoeid. Maar, jemigmina, met alle creativiteit die (veel) kunstmensen eigen is kom je niet verder dan je kunsten dan maar gratis aan te bieden?

En wil je iets nog veel schrijnenders horen? 

Een vriendin van me vertelde me dat ze voor een bedrijfs-iets muziek wilde hebben en dat ze van mening was dat een professioneel musicus dat niet zou willen doen. Daarom belde ze het conservatorium van haar stad, een grote stad, en kreeg daar een bloedstollend “nee” te horen. Nee, ze gingen niet zomaar studenten ergens laten spelen, nee, ook niet voor wat ervaring en zelfs niet als er werd betaald. Er werd inzage in partituur geëist.

Ik heb haar, zo snel en zo goed als ik het kan, de andere kant van het musicus-zijn verteld en haar gevraagd me te bellen met welke muziekvraag ze ook maar heeft.

Fijn, zo’n mevrouw die muziekstudenten aan haar instituut laat opleiden. Fijn ook dat ze zo bekend is met de realiteit van het musicus zijn.