Bediend worden

Bediend worden

8 december 2019 2 Door marianne van den heuvel

Ondanks dat ik hier nu al enkele jaren kom valt het me nog altijd op en daar ben ik blij om.
De glimlach, en je krijgt hem zomaar en soms op zeer verrassende momenten. Wat hij waard is, daar heb ik het niet over, je krijgt hem en dat vind ik het belangrijkst.

Met het handje vol woorden wat ik nu tot mijn beschikking heb in het Thais, probeer ik hier gebruik van te maken, onder anderen als ik mijn eten bestel. Hier wordt wisselend op gereageerd.
Als ik in een grotere gelegenheid ben om te eten, en de bediening er meer voor het eigen, karige salaris staat te werken, wordt er niet begrepend gereageerd op wat ik probeer te zeggen. Klakkeloos wordt er in het Engels dan een standaard bestelling vermoed en herhaald. Een beetje afhankelijk van de moeheid van de persoon laat ik het daarbij.

Een andere keer herhaal ik in het Thais wat ik denk te bestellen. Als ik daarbij onze grammaticale structuur aanhoud, wordt dit slecht begrepen. Als mijn woorden worden herkend dan wordt het in de Thaise structuur herhaald. Dat ziet er als volgt uit:
Zij vraagt: ‘Drink?’
Ik zeg: ‘Song Nam, Ka’, (twee water in de vrouwelijke beleefdheidsvorm)
Zij zegt: ‘Water?’
Ik zeg: ‘Chai, Song, Ka’, (Ja, twee, ‘graag’)
Zij zegt: Nam, Song ka! (water, twee, ik heb het begrepen)
Oké, ook weer geleerd denk ik dan. Eerst zeggen wat je wilt en dan de hoeveelheid. Niet vergeten hier zelf zeer toegankelijke bij te blijven glimlachen.
(Dat vrouwelijke ‘ka’ aan het eind heeft meerdere functies. Het kan een vriendelijk ‘hè?’ maar ook een redelijk beleefd, ‘ik heb het begrepen’ betekenen. Ik herhaal graag wat ik hoor en kijk dan hoe er op wordt gereageerd.)

Het water zit altijd in zo’n half liter flesje mocht je dat bij je eten bestellen. Zo niet voor het bier. Daar is een kleine en grote fles (620 ml) van te bestellen. Zelf kennen ze de woorden small en big maar ik wil dat in het Thais leren.
Zo heb ik onlangs het woord voor groot geleerd, yai. Daar moest nog het woord voor fles bijkomen. Hier kon ik weer een zinsconstructie uit laten voortvloeien wat me onlangs diepe bewondering opleverde van de restauranteigenaar.
Hij wilde weten of ik hier woonde en met dat ik dat ontkende legde hij zijn hand op zijn hart en zei dat hij diepe bewondering had voor dat ik mijn best deed om dingen in het Thais te zeggen. Tja, met zo’n erkenning zit dat zinnetje nu natuurlijk als gebeiteld in mijn herinnering.

Ook wil het wel gebeuren dat er wordt gelachen om mijn woorden en er wordt gezegd dat ik Thais spreek. Nou, dat is teveel gezegd maar de uitdrukking voor ‘een beetje’ ken ik ook dus die presenteer ik dan. Ook daar tover ik een glimlach mee tevoorschijn.

Wat zich ook aandient is de vraag of je het scherp wilt hebben. ‘You want spicy?’
Toen één van onze kinderen, die inderdaad behoorlijk spicy kan eten, hier ja op antwoordde begon de jongen die ons bediende hardop te giechelen. Op onze beurt moesten wij daar weer om lachen en tegelijkertijd vroegen we ons af hoe spicy het zou worden. Het viel erg mee.

In de wat grotere winkels valt op dat er veel personeel is wat achter een balie staat. Niet dat het zo druk in de winkel is dat iedereen ook wat te doen heeft, een effectieve Nederlandse insteek, maar wel zo gezellig voor hen. Ze hebben allemaal een telefoon in de handen en over dat wat ze daarop zien wordt wat gepraat of gelachen. Tevens is de hoeveelheid van personeel (wat niks staat te doen) een indicatie voor de hoogte van hun salaris. Het zijn lange dagen dat ze ‘werken’ en ’s lands wijs, ’s lands eer.
De andere kant van werken is er ook, slapen. Dat zie je op straat, iemand zit achter zijn stalletje met zijn hoofd rustend tegen een lantaarnpaal achter hem en heeft de ogen gesloten, maar ook in een eet- of drink gelegenheid. Helemaal normaal en daar wordt niets van gezegd.

Zo gingen we laatst een koffie drinken in een koffiewinkeltje. Het zag er verzorgd en organisch verantwoord uit. Niet dat dat een kwalificatie voor me is. Ik had zin om te zitten en daarbij koffie te drinken en dit was de eerste gelegenheid. Je moet dingen niet te lang uitstellen want de drang kan zomaar voorbij zijn waarbij je tevens weer wat Thaise indrukken hebt gemist.
De deur stond open, er stond een ventilator te draaien en het was er aangenaam. We werden vriendelijk, in best goed Engels bediend, en op een tafel voor ons lag een wel heel erg moe Thais meisje te slapen. Dat is zo gebleven. Ze is nog even iets van houding veranderd maar bleef slapen. Het meisje wat ons bediende was ook niet extreem voorzichtig of stil. Nee hoor, alles volkomen normaal.

Ik heb er met plezier naar zitten kijken. Volkomen van de wereld.
De Thaise glimlach begint al aardig bezit van mijn eigen gezicht te nemen.